Niewielka srebrna moneta została wybita w Wielkopolsce, w mennicy książęcej Bolesława Chrobrego. Stanowi ona manifestację prestiżu i ambicji politycznych panującego, który poprzez emisję denarów chciał zaprezentować się jako pełnoprawny, chrześcijański władca. Widniejący na awersie ptak, niegdyś identyfikowany z piastowskim orłem w pierwotnej formie, to prawdopodobnie paw, symbol Chrystusa, raju i zmartwychwstania. Motyw ten stanowi  zapożyczenie z monet czeskich, natomiast krzyż z rewersu wskazuje na inspiracje anglosaskie. Forma i ikonografia monety świadczą zatem o szerokich kontaktach dworu księcia Bolesława, który szybko przyswajał wzorce europejskiej kultury wczesnego średniowiecza. Ten niezwykle cenny numizmat nie tylko symbolicznie wyznacza początki polskiej państwowości, ale też akcentuje jej silne związki ze światem cywilizacji łacińskiej.